Espektroskopiak argia eta materiaren arteko elkarrekintza aztertzen du informazioa jasotzeko.
Trantsizio mota desberdinak daude: trantsizioa elektronia bada, jauzia egoera fundamentaletik kitxikatura gertatzen da, hau da, maila elektroniko batetik bestera, eta energia handiko trantsizioak dira. Trantsizio elektronikoen barruan maila bibrazionalak daude, eta bibrazionalen barruan errotazionalak, energia baxuagokoak. Beraz, argiaren energiaren arabera trantsizio desberdinak eragingo ditugu. Gure kasuan infragorri argia izango da energia gutxien daukana, eta ultramorea energetikoena.
Infragorria
Eremu honetan molekulen bibrazio-errotazio egitura aztertuko dugu. Saiakeretan likido egoeran lan egingo duzue, baina erakusketetan gas egoeran egingo dugu lan.
IR-ko espektrografoak transmitantzian egiten du lan (lanpara eta detektagailua jarraian), eta ez da inoiz amatatu behar hezetasuna har dezakeelako.
Molekula bat IR-an aktiboa izango da bere dipoloa aldatzen denean. Hau da aztertuko ditugun molekulen kasua: 1) HCl; 2) konbustio produktuak, H2O eta CO2. Neurtuko ditugun espektru gruztiak e-gelan izango dituzue gero klasean lantzeko.
IR-an konposatuen bibrazio-bandak ikusiko ditugu, eta gas egoeran lan egingo dugunez bibrazio-banda horien barne errotazio bandak ikusiko ditugu.
IR-an neurketak gas egoeran egiteko erabiltzen dugun kubeta NaCl-zko lehioak ditu, IR-an aktiboa ez delako. Zuek gero praktiketan KBr erabiliko duzue arrazoi berdinagatik. Arazoa hauekin zera da, oso higroskopikoak dira, eta urak seinaleak ematen ditu IR eremuan. Beraz oso garrantzitsua da desekatzailean egotea, eta hortik ateratzen dugunean IR lanpararen azpian jartzea, hezetasuna ez hartzeko.
Neurtzen hasteko, lehenik eta behin base lerria egin behar dugu. Base lerroa gure laginarenak ez diren seinale guztiak deuseztatzeko egiten dugu, beraz, kasu honetan base lerroa kubetarekin egin behar dugu. Base lerroa behin neurtuta, aparailuak memorian gordetzen du, eta gero egingo ditugun espektroak honen arabera zuzenduko ditu. Base lerroa neurtzerakoan ikusi duzue espektrua kanpai itxura duela. Honen arrazoia da lanpara ez duela berdin emititzen espektru osoan zehar. Honi gorputz beltzaren emisioa deritzogu.
HCl
HCl tanta pare bat gehitu kubetara eta lehorgailuarekin lurrundu. Hor agertuko diren seinalen envolventea trantsizio bibrazionala da, eta barneko piko bakoitza, trantsizio errotazional bat. Konstante errotazionala kalkulatzeko piko txiki horien arteko distantzia ezagutu behar duzue (2B=distantzia). Hemen P eta R adarrak ikusten ditugu ( R adarra beti alde energetikoenean agertzen dena da, AJ=+1).
Trantsizio mota desberdinak daude: trantsizioa elektronia bada, jauzia egoera fundamentaletik kitxikatura gertatzen da, hau da, maila elektroniko batetik bestera, eta energia handiko trantsizioak dira. Trantsizio elektronikoen barruan maila bibrazionalak daude, eta bibrazionalen barruan errotazionalak, energia baxuagokoak. Beraz, argiaren energiaren arabera trantsizio desberdinak eragingo ditugu. Gure kasuan infragorri argia izango da energia gutxien daukana, eta ultramorea energetikoena.
Infragorria
Eremu honetan molekulen bibrazio-errotazio egitura aztertuko dugu. Saiakeretan likido egoeran lan egingo duzue, baina erakusketetan gas egoeran egingo dugu lan.
IR-ko espektrografoak transmitantzian egiten du lan (lanpara eta detektagailua jarraian), eta ez da inoiz amatatu behar hezetasuna har dezakeelako.
Molekula bat IR-an aktiboa izango da bere dipoloa aldatzen denean. Hau da aztertuko ditugun molekulen kasua: 1) HCl; 2) konbustio produktuak, H2O eta CO2. Neurtuko ditugun espektru gruztiak e-gelan izango dituzue gero klasean lantzeko.
IR-an konposatuen bibrazio-bandak ikusiko ditugu, eta gas egoeran lan egingo dugunez bibrazio-banda horien barne errotazio bandak ikusiko ditugu.
IR-an neurketak gas egoeran egiteko erabiltzen dugun kubeta NaCl-zko lehioak ditu, IR-an aktiboa ez delako. Zuek gero praktiketan KBr erabiliko duzue arrazoi berdinagatik. Arazoa hauekin zera da, oso higroskopikoak dira, eta urak seinaleak ematen ditu IR eremuan. Beraz oso garrantzitsua da desekatzailean egotea, eta hortik ateratzen dugunean IR lanpararen azpian jartzea, hezetasuna ez hartzeko.
Neurtzen hasteko, lehenik eta behin base lerria egin behar dugu. Base lerroa gure laginarenak ez diren seinale guztiak deuseztatzeko egiten dugu, beraz, kasu honetan base lerroa kubetarekin egin behar dugu. Base lerroa behin neurtuta, aparailuak memorian gordetzen du, eta gero egingo ditugun espektroak honen arabera zuzenduko ditu. Base lerroa neurtzerakoan ikusi duzue espektrua kanpai itxura duela. Honen arrazoia da lanpara ez duela berdin emititzen espektru osoan zehar. Honi gorputz beltzaren emisioa deritzogu.
HCl
HCl tanta pare bat gehitu kubetara eta lehorgailuarekin lurrundu. Hor agertuko diren seinalen envolventea trantsizio bibrazionala da, eta barneko piko bakoitza, trantsizio errotazional bat. Konstante errotazionala kalkulatzeko piko txiki horien arteko distantzia ezagutu behar duzue (2B=distantzia). Hemen P eta R adarrak ikusten ditugu ( R adarra beti alde energetikoenean agertzen dena da, AJ=+1).
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina